Mantel der liefde | Elena

Gepubliceerd op 9 februari 2022 om 17:36

Mantel der liefde

 

Het duizelt wanneer je je in de boeken inleest.
Men noemt het recht, de rechten in democratie verwant aan artikel 1.                                                                                                  Men mag liegen in de rechtszaal tot het tegendeel bewezen is, een feit der feiten?
De leugen verbergt aangekleed met toga, weet je nog, toen, de warme deken?
Scheepsrecht; ik heb je tuk, verborgen onder de mantel Zwart–wit vertegenwoordigt.
Een ja werd néé.

De wind ruist over de zee, hoge golven, schuimbekkend van de kou voel ik jou: bevriezing.
Even zeeziek, niet te lang hang ik over de reling, de wind pakt de ellende mee, vervagend beeld...

Onderweg naar mijn donszachte warme deken, Noordzee, Waddeneilanden, IJsselmeer, hemelsbreed, verscheen jij daar.
Scheepsrecht in hart: verwantschap, sympathie, lieveling, ik ben zot op jou.

Ik weet, er staat een mok thee klaar, bloemen op tafel, mijn favoriete biscuitjes, muziek met ons favoriete muziekje.
Ik stap aan wal, loop richting jouw grote glimlach deze hemelsbreed veroverend de toeschouwers.

Alle ogen op ons gericht, de liefde spat eraf, gelach, aanwezige verblijden...
Onze lippen komen samen.
Hoi schat, heb je een mooie reis gehad?, ik kijk mijn warme deken aan, verstrengelde armen, hartstochtelijke knuffel.

Ik verdrink...

De deur kraakt, galant houdt hij deze open, het haardvuur knetterend komt ons tegemoet, de thee staat op tafel, ik weet hoe hij mij verblijd.                                  

Repeat drukt hij op de cd, neemt mij mee, zwevend als een vogel door de lucht fluistert hij mij toe.

Weet je het antwoord al?, ik kijk hem aan, zijn diep donkerbruine ogen aanschouwen mij, ik smelt.
Vertrouw op wat je voelt, ik wil jou, vandaag, morgen, volgende week, jaren heb ik om te geven.

Heb je het bij je?, ik heb het bij mij, vanavond, vanavond...

Doe je jouw rode mantel aan?, ik loop op hem af, ik ben klaar, trots kijkt hij mij aan.
Het restaurant is druk bezocht, ieder is aanwezig, staan op, omarmen ons, het feest gaat los.

Een feest dat liefde heet met een tafel voor tien, allen voorzien van schriften met artikelen beginnend met 1 tot...eindig.
Gelach, geroezemoes, voel ik jouw hand op mijn schouder, ik weet wat hij bedoelt, het is zover, ik sta op.

Als laatste begin ik te vertellen. Iedereen luistert aandachtig, totdat het applaus aanbreekt, pijnlijk verleden is heen.

Gearmd met zijn tienen lopen wij naar het strand, het is geen stroop, het is echt.
De wind is gaan liggen. De mannen maken een vuur, de vrouwen kijken toe, vlammenrijkende hoogte.

De tassen worden uitgepakt voorzien met de wet der wetten, democratisch zalvend geluk?
Harde kaften afgescheurd verdwijnende...
Bewust in het bijzijn, wij kijken toe, voelen, ervaren, luisteren hoe de overblijfselen teniet gaan.

De mantel der liefde is niet meer. Openbaarheid verenigt harten tien kijk ik in zijn chocoladebruine ogen.

Hardop zeg ik ja.
Liefde, puur als bitter gezonde chocolade gaan de ballonnen los. Een schouwspel omringd met kracht, zwevende, jouw lippen op de mijne: artikel smeltende harten.

 

Elena Martini 

 

De foto is gemaakt door David Deglin in opdracht van Elena Martini.

 


«   »